PAN



Pan to bardzo popularna gra wśród młodzieży. Młodzież często grywa w nią w szkole, w parku czy wszelkich poczekalniach. Szybko się ją rozgrywa i wnosi wiele pozytywnych emocji. Do gry bierze się przeważnie małą talię kart. Mała talia składa się z 24 kart od dziewiątki do Asa. Po przetasowaniu wszystkie karty rozdawane są zawodnikom. zawodnik posiadający dziewiątkę kier rozpoczyna grę. Gracze mogą położyć jedną, trzy lub cztery karty o tej samej wartości.Następni zawodnicy dokładają karty według starszeństwa:dziewiątka, dziesiątka, walet, dama, król, As. Gracze, którym nie udało się wyłożyć z jakiejś karty kombinują aby podłożyć ją z inną, wyższą kartą. Jeżeli blef zostanie odkryty gracz bierze wszystkie karty ze stosu poza dziewiątką kier. W przypadku gdy kolejny gracz nie zauważy podłożonej karty i przybije to automatycznie blef przechodzi.Osoba podkładająca gra dalej bez ponoszenia konsekwencji za oszustwo. Gracze czasami specjalnie przybijają swoje podkłady zwiększając w ten sposób swoje szanse. W tym przypadku liczba graczy to minimum trzech.

W przypadku gdy gracz ma taką sytuację, ze wśród swoich kart nie posiada takiej, która mogłaby przykryć inne, bierze trzy karty z góry stosu. W zależności od wersji gry istnieje także możliwość zabrania dowolnej ilości kart jeżeli pomogą one zawodnikowi się wyłożyć. Po zabraniu kart zawodnik nie wykonuje ruchu. Kolejną kartę kładzie następny zawodnik tym samym blokując wcześniejszego zawodnika jeżeli ponownie położy wysoką kartę. Wygrywa osoba, której jako pierwsza pozbędzie się kart a przegranym jest osoba, która jako jedyna zostanie z kartami w dłonie. Ostatni zawodnik dostaje literę "P". W kolejnych rundach każdy z zawodników może ją otrzymać. Jeżeli ktoś przegra po raz drugi otrzymuje "A". Jeżeli przegra trzeci raz dostaje "N" i jest koniec gry. Czasami grę określa się bardziej wylgarnymi nazwami i wtedy gra się do czterech liter.